Rarara, welk vogeltje is dit?

FF Oefenen?

Hout van hokje op landje………

Ik wil gewassen worden…..

En nog us gewassen worden…..

Welk vogeltje is dit dan???

Storm………… ruige overtocht  ’s ochtends. En dat was nog niks. Terug schommelden we nog meer! Zelfs de eilanders op de boot zeiden: “Dát zijn wel hele hoge golven!” Maar ik wipte niet uit mijn stoeltje omhoog dit keer, dus het viel mee. Voor het eerst heb ik me verveeld op het eiland  ’s middags. Komkommertijd daaro: Klussen, dus veel etablissementen zijn dicht. Inkopen aan de wal, dus veel winkels zijn dicht. Had ik me hangend in de wind naar de Walvis geworsteld voor mijn bakkie koffie met appelpunt………. Dícht! Uiteindelijk belandde ik weer bij een vriendin. Weer naar landje en terug. Fikse wandeling. Eenmaal thuis bakkie thee en chocolaatjes. Kreeg bakje chocoberries mee. Lekker. Thuis: Verliefde katten. Zouden het homootjes zijn? Leipe Loetjes in ieder geval. Van Bommel wil gewassen worden en gaat er bwám voor liggen. Omgekeerd wast hij nóóit een andere kat. Guust is wel zo gek. Tot slot: Wie weet wat voor vogeltje dit is? Ik kom er niet uit………… Ben benieuwd of jullie het weten. Géén mus in ieder geval, al lijkt ie erop.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
There’s a first time for everything: Got bored on the Island. All over closed stores etc. Bummer. Stormy weather too.Managed to take some pics though!

Terschelling

Wandeling naar de ‘Landjes’   in West. Mooi doorkijkje in het bos.

De Doodemanskisten.

Werk aldaar.

De ijsmeester meet de ijsdikte.

Spiegelglad wad op de terugweg.

Afgelopen donderdag was het schitterend weer op Terschelling. Dus ben ik meegenomen door een vriendin op een wandeling naar hun landje (volkstuin) met de camera in aanslag.  De Doodemans kisten……. ,  oorspronkelijk een duinmeer, dat in de loop der jaren door bos is ingesloten. Dus kappen ze er nu bomen, om het meer weer een meer open omgeving te geven. Er wordt op geschaatst ‘s winters, een prachtige natuurlijke ijsbaan! Op de terugweg op de Koegelwieck: een práchtige zonsondergang! Wederom dwars door een goor raam genomen. Geen ijs te bekennen. A.s donderdag de les afgezegd…….. de sneldiensten zijn t/m zondag uit de vaart gehaald vanwege ijs op het wad……… Pffffffffffft.  Binnen een weekje ijsvorming? Met de extra veerdiensten mocht ik om 06.30 uur opstaan en rûgel ik om 20.30 uur ongeveer de deur thuis weer in. En dat voor één les van twee en een half uur, die ik ook nog niet eens op tijd ging halen…………. Dát vind ik toch iets te veel van het goede. Die halen we wel in……..
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Island pics.

Gepiepel met lange pijpen.

Ze hebben er een punt aangelast.

Stilleven.

Meertje in de buurt van Paal 8.

Terminal West-Terschelling

Eenmaal thuis…….. was mijn vriendje er weer!

Gigántisch verkleumd ben ik op Midsland! De dame die het beheer heeft over de bibliotheek (én die de deur open doet) was naar de wal. Dat wist ik, want ze had gezegd dat er vervanging geregeld was. Die kwam niet. Na twintig minuten blauwbekken, heb ik haar maar gebeld, waarna om 10.00 uur eindelijk iemand kwam. De rest van de dag bleef ik het koud hebben. Ritje terug naar West achterlangs, dus eens niet over de Hoofdweg. Nee, we gingen via paal 8, langs de meertje en de vennetjes en de bossen. Leuk! een rit over het strand zit er voorlopig niet in, want tijdens de jacht schoot een onhandige jager perongeluk een zooi hagel door de ruiten. Alles aan diggelen, snik ;-( Op het Groene strand zijn ze de hele week aan het pielen geweest met de pijpleiding: Ze hebben punten aan de uiteinden gelast en nou hopen ze maar dat er geen water meer in kan komen, zodat ze eindelijk weggesleept kunnen worden.Iets te vroeg in de terminal, dus maar foto’s genomen, mooie lichtinval!’s Avonds op de bank gedoken onder mijn deken bij de houtkachel: “Ik kom hier niet meer vandaan!!!!”
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Sleepperikelen Terschelling

Donderdagochtend vroeg.

Ze stonden erbij en ze keken ernaar……

Waarnaar? Hiernaar! Die zwarte streep……

De aangespoelde pijplijn.

Tot in de avond waren ze ermee bezig. En dát terwijl het Sunderum was. Leuk sinterklaascadeautje….

Dat was veel gesleep donderdag. Eerst al in de haven van Harlingen. Die foto heb ik achterstevoren in mijn stoel genomen. Beetje wazig dus, door een natte ruit. ‘s Middags naar het Groene Strand getogen, want ik wist dat daar één van de twee aangespoelde pijpleidingen lag. Lang hoor: 200 meter met een diameter van 1.70 meter. Onder veel bekijks waren ze daar bezig het ding te verslepen. Met natuurlijk commentaar: ‘Póéf, weer los! Dit gaat de héle middag duren….” Het bleek dat de mannen al diverse pogingen hadden ondernomen om de kabel te goed te bevestigen, die dus steeds weer losschoot. Uiteindelijk waren ze nog bezig toen ik vertrok op de boot van half vijf. Aardigheidje.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Trúg naarTerschelling!

Trug op Terschelling / Back on the island

Ik mag weer naar Terschelling. Vorige week begonnen. Dit keer in één dag op en neer.  Midsland bibliotheek! Dit is een ouwe foto. Sta ik eentje te roken met een cursist……… uit West (Mijn lift terug naar de haven)  Ikke: Gôh, … je bent met de jeep.” “Jawel”,  zegt ie.  Ikke: “Ga je het strand wel us op?” “Jawel”. zegt ie. Ikke: Gôh daar wou ik nog graag us foto’s nemen.” Hij: “Dan neem je volgende week je camera mee en dan rijen we over het strand terug naar West!” Yippiééé! Gaat het nu eindelijk gebeuren dan? Ik hoop dat het weer het toelaat! Duimen!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

I’m real exited, maybe I’ll have a trip in a jeep over the beach!

Laatste keer Terschelling

Again: snelboot trug. ‘s Ochtends deze foto genomen. Sneeuwwolken en zon op het wad in de ochtend, met dit resultaat……. Mystiek West! Dag Skylge………. see you again. Vlg. jaar hopenlijk weer vanaf februari.

~~~~~~~~~~~~~

P>

Skylge VIII en wat winterse plaatjes

Geen Sony mee dit keer. En alsof de duvel ermee speelt……. pokkenweer. Ik hoorde dat er dinsdag geen lopen meer was. zó glad, je glee gewoon weer naar benee, omhoog klimmende de Torenstraat in. Toch mijn eerste cameraatje meegenomen: pentax. Bootje vroeger genomen, vanwege afspraken vrijdag. Ochtendzonnetje genomen! Wow, en dat terwijl ik altijd zonsóndergangen neem. Wereld op zijn kop. Ik blijf een avond en nachtmens. En alsof de Brandaris al niet genoeg Kerstverlichting geeft, een indruk van die in de Torenstraat. Op de boot naar Harlingen tref ik een cursiste die ging skieën. Lekker geklept op de boot. Eenmaal eraf in H’lingen zegt ze: Dit is verraderlijk glad, ze had het nog niet gezegd of ze klapte onderuit……..Plat op de straat, Gelukkig kwam het goed! Anekdote van hoteleigenaar: Toen ie een jochie was en naar H’lingen naar school moest: Op de ouwe Koegelwieck, (het kleine bootje) op stoelen met een dun kussentje, met daaronder de kotszak………. Elke reis zak opblazen en páf: ploffen. Zakkie weer onder kussentje. Tijden later……. Pa wordt gebeld door ome Jan de kapitein. Rijk op het matje en zijn vriendjes, ze wisten helemaal niet waar het om ging. Tsjá, storm! Én pasagiers die moesten van dattum, dus kotszakkies vanonder kussens gepakt ennuh……………. de rest laat zich raden. Wháhááaaaaaaaaaa, hilarisch!.

Skylge VII IJzig Wit Wad

Ik was er niet op bedacht. Donderdag voer de Tiger uit de haven van Harlingen en ik keek us naar buiten…. “Oefffffffff, dá’s wel héél laag water hè. Zo laag heb ik het nog niet meegemaakt, dacht ik.” Ik kijk us naar benee uit het raam, “Ów, ga us wat naar links anders lopen we vast……….” Toen viel het kwartje,… ijs! Ikke oen! Wat een geluid als de snelboot door het ijs gaat……. brrrrrrrrr. De dag ervoor moesten ze de Tiger met de sleepboot de haven inloodsen hoorde ik later. Nooit gedacht dat er zo snel ijsvorming op het wad kon ontstaan. ‘s Avonds in de cursus hoor ik dat de twee dames van West afgemeld hebben: ze durven niet te rijden met die sneeuw. ?????????? Dikke grote jeep met vierwielaandrijving? Nope, zeggen ze, De eilanders zijn schijterds met sneeuw en gladheid. Ik rij met hun mee trug naar West altijd, dus had ik een probleem. Bussen trug naar West gingen niet meer. Gelukkig kreeg ik een lift van een andere cursiste. Waar woon jij? Vraag ik. Oost, is het antwoord, de skeet. ‘s Avonds in het hotel zit ik bij een medegast die er elke week ook is: hij was jarig. Eigenaar komt erbij zitten + ex eigenaar……. zij vergasten ons op verhalen waar ik niet over uit zal wijden. maar…….. wat maken ze wat mee in het hotelwezen……….. láchen. Op de terugweg: drijfijs, mooi gezicht! Ik had écht niet gedacht dat ik alle weertypen kon kieken op het wad. Mooi wél dus.

~~~~~~~~~~~~~

Skylge VI Kleurig wad

Het wordt steeds rustiger op Terschelling. Én kouder. Én witter. Op weg naar de haven om de veerboot te pakken zie ik in de Torenstraat een dame aankomen lopen met de fiets aan de hand. Ik bekijk haar us, zij bekijkt mij us……. Toen we ter hoogte van elkaar waren zei ze: “Leuk haar hebben wij hè?” Het was alsof ik mijn eigen spiegelbeeld zag: exact dezelfde grijze korte coupe haar met één lange donker geverfde lok. We waren het klutsend met mekaar eens: alleen grijs is toch maar sáái, (hè Bea, ik moest gelijk ook aan jou denken). Grijnzend liepen we elk ons weegs. Dit keer maar één foto, omdat ik hem zo mooi vind. Wie dacht dat het Wad grijs is, kan nu zien dat dat helemaal niet zo is, zeker niet op zo’n kristalheldere dag, dat je vanaf het duin op West, Vlieland en de haven van Harlingen scherp kan zien liggen…….. De hele reis buiten achterop de boot hield ik niet vol, het werd me té koud. dus ben ik van mijn geloof gevallen en naar binnen gegaan…………. Lekker warm hoor!

Skylge V Wondermooi Wad, spiegelglad

Wad half Weg. Wazig Wad…….. Mysterieus mystiek wad. Alsof het Wad iets goed te maken had hè. Spiegelglad en inderdaad héél wazig dit keer. Ik heb genoten! Achter op de veerboot terug leek het een sprookje. Met zon vertrokken en al varende richting wal werd alles steeds heiïger en vager en het leek inderdaad of het wad halfweg was…. Ha, over service van de zaak gesproken: Ik heb een uurtje tussen twee cursussen in, dus krijg ik van de kok van hotel Oepkes een broodje gezond mee. Legt ie om half vier op de balie voor me klaar. Sta ik bij de bushalte (mijn dame die me een lift geeft was er niet) te kleppen met een stel met een mij onbekende hond (Field Spaniel) zeilt er ineens een pakje in zilverfolie om de hoek voor mijn neus….. Ik kijk om, jawel: de hoteleigenaar was me achterna gefietst met mijn broodje, dat ik fraai vergeten was dus. Kóm er us om! Wat het wad betreft: Het wad was zoals het wad was afgelopen vrijdag: wazig, intrigerend half verdwenen en precies zo als de foto’s laten zien: Wonderlijk Wazig Wezenloos Mooi!!! Van al de 15 keer dat ik daar achterop de veerboot zit is geen ene keer hetzelfde! Over uitersten gesproken…. en de weerspiegeling, mooi glad wad! Jémig, ik klink bijna lyrisch, maar zo was het wad ook……………. Ben er nóg dromerig van! Hógelijk laag water dit keer………………

~~~~~~~~~~~~~

….